Tradycyjne nakłuwanie palców odchodzi do lamusa. Nowoczesne systemy ciągłego monitorowania glukozy (CGM) nie tylko ratują życie przed groźnymi spadkami cukru, ale stają się „oczami” pacjenta, pozwalając mu na pełną kontrolę nad chorobą. Eksperci alarmują: czas na pełną refundację dla wszystkich pacjentów stosujących insulinę.
Monitorowanie poziomu cukru to dla diabetyka fundament przetrwania. Przez dekady standardem był glukometr – urządzenie dające jedynie punktowy obraz sytuacji. Dziś, dzięki technologii CGM, pacjent otrzymuje dane o glikemii co minutę bezpośrednio na swój telefon. O tym, jak ta zmiana wpływa na życie chorych i dlaczego system ochrony zdrowia powinien inwestować w te rozwiązania, rozmawiali w programie „Długo i szczęśliwie” prof. Leszek Czupryniak oraz Monika Kaczmarek.
Więcej niż pomiar – „władza” nad własnym zdrowiem
Prof. Leszek Czupryniak, kierownik kliniki Diabetologii Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego, porównuje używanie glukometru do jazdy samochodem z zamkniętymi oczami, które otwiera się tylko cztery razy dziennie:
„Systemy CGM dają pacjentowi władzę i wiedzę. Widzi on nie tylko aktualny wynik, ale też strzałki trendu – czy cukier spada, czy rośnie” – wyjaśnia profesor. Dzięki temu pacjent może zareagować, zanim dojdzie do groźnego niedocukrzenia lub gwałtownego wzrostu po posiłku.
Badanie FreeDM2: 2,5 godziny dziennie dla zdrowia
Kluczowym argumentem za upowszechnieniem technologii są twarde dane naukowe, w tym głośne badanie FreeDM2, o którym wspominano podczas kongresu diabetologicznego w Barcelonie. Objęło ono pacjentów z cukrzycą typu 2 stosujących tylko jedną dawkę insuliny bazowej.
Wyniki badania są jednoznaczne. Pacjenci korzystający z CGM spędzali średnio o 2,5 godziny dziennie więcej w docelowym zakresie glikemii (TIR – Time In Range) w porównaniu do grupy używającej glukometru.
„Dzięki temu przez dłuższy czas organizm pacjenta jest zdrowszy, a jego naczynia krwionośne i układ nerwowy nie są narażane na szkodliwe działanie wysokiego stężenia glukozy” – podkreśla prof. Czupryniak. Te „dodatkowe” godziny w skali roku przekładają się na gigantyczną różnicę w ryzyku wystąpienia zawałów, udarów czy uszkodzeń nerek.
Perspektywa pacjenta: „To inwestycja, nie wydatek”
Monika Kaczmarek, prezeska Polskiego Stowarzyszenia Diabetyków, sama zmaga się z cukrzycą typu 2. Mimo że nie spełnia obecnych kryteriów refundacyjnych, decyduje się na samodzielne finansowanie systemu.
„Niejednokrotnie CGM uratował mnie przed konsekwencjami nagłych spadków, których w ogóle nie czułam. To moja inwestycja w to, bym jak najdłużej była sprawna i produktywna” – mówi.
Podkreśla ona również społeczny wymiar technologii. Dzięki funkcji udostępniania danych, bliscy (np. dzieci starszych osób) mogą zdalnie czuwać nad bezpieczeństwem diabetyka, co daje ogromny komfort psychiczny całej rodzinie.
Apel o refundację: Insulinoterapia to kluczowe kryterium
Obecnie w Polsce systemy CGM są refundowane m.in. dla pacjentów na intensywnej insulinoterapii (minimum 3 wstrzyknięcia dziennie). Eksperci i środowiska pacjenckie postulują jednak zmianę tego podejścia.
Refundacja powinna objąć wszystkich pacjentów leczonych insuliną, niezależnie od liczby wstrzyknięć. Monika Kaczmarek zwraca uwagę na poczucie dyskryminacji wśród osób na jednej lub dwóch dawkach insuliny. Z kolei prof. Czupryniak wskazuje na „medyczną rację stanu”: leczenie pacjenta na wczesnym etapie, zanim rozwiną się kosztowne powikłania, jest po prostu tańsze dla budżetu państwa.
„To nie są koszty, to są oszczędności” – puentuje Monika Kaczmarek, wskazując, że nowoczesna technologia realnie odciąża system poprzez redukcję liczby hospitalizacji i amputacji.
Ewa Kurzyńska