Cukrzyca jest przewlekłą chorobą wymagającą wczesnej diagnostyki, skutecznego leczenia oraz stałego monitorowania. Nieleczona lub niewłaściwie kontrolowana prowadzi do ciężkich powikłań zdrowotnych, przedwczesnej śmierci oraz wysokich kosztów społecznych i ekonomicznych. Zapewnienie osobom z cukrzycom dostępu do osiągnieć medycyny jest udowodnionym w wielu krajach rozwiązaniem, które przynosi oszczędności już w krótkiej perspektywie. Te zagadnienia stanowią punkt wyjścia do publikacji nowego raportu „Nowoczesne monitorowanie stężenia glukozy fundamentem optymalizacji opieki nad osobami z cukrzycą w Polsce”.
Jednym z najważniejszych wniosków raportu jest szerokie uznanie przez ekspertów i osoby z cukrzycą systemów ciągłego monitorowania glukozy (CGM) za podstawę nowoczesnej opieki diabetologicznej. Technologie te umożliwiają skuteczniejszą kontrolę choroby poprzez redukcję hiperglikemii, skutkującej wieloma powikłaniami naczyniowymi cukrzycy, hipoglikemii oraz nadmiernej zmienności glikemii. A także wspierają edukację pacjentów i optymalizację terapii.
Systemy CGM: co pokazał raport?
Warto obejrzeć: Jak technologia wspiera kontrolę glukozy?
Dane kliniczne potwierdzają, że stosowanie CGM prowadzi do obniżenia poziomu HbA1c, wydłużenia czasu w zakresie docelowych wartości glikemii oraz zmniejszenia ryzyka ostrych i przewlekłych powikłań cukrzycy, w tym tych sercowo-naczyniowych. Systemy CGM są rekomendowane przez Polskie Towarzystwo Diabetologiczne, a ich skuteczność potwierdzają doświadczenia praktyki klinicznej u osób z cukrzycą typu 1 i typu 2. Od 2018 roku dostęp refundacyjny do tych rozwiązań jest w Polsce systematycznie rozszerzany.
– Nowoczesne systemy ciągłego monitorowania stężenia glukozy (CGM) to przede wszystkim korzyść dla osób z cukrzycą, ale też ważny element optymalizacji wydatków w systemie opieki zdrowotnej w Polsce. W ostatnich latach refundacja tych technologii rosła — z kilku tysięcy pacjentów w 2018 roku do blisko 150 tysięcy osób z cukrzycą monitorowanych w 2025 r. Dzięki temu możliwe było wygenerowanie około 600 mln zł oszczędności na tradycyjnych metodach pomiaru glukozy oraz kolejnych 200 mln zł dzięki ograniczeniu hospitalizacji wynikających z powikłań choroby w grupie chorych stosujących nowoczesne systemy. Te dane jasno pokazują, że koszty refundacji CGM mogą być rekompensowane przez zmniejszenie wydatków na leczenie powikłań choroby. Dlatego rozszerzenie refundacji na kolejne grupy osób z cukrzycą, w tym leczonych insuliną, jest nie tylko medycznie uzasadnione, ale również ekonomicznie opłacalne dla systemu ochrony zdrowia – podkreśla dr Jakub Gierczyński, ekspert w dziedzinie ekonomiki zdrowia, współautor raportu.
Raport pokazuje, że inwestycje w refundację nowoczesnych technologii medycznych oraz optymalizację opieki diabetologicznej są działaniami wysoce kosztowo-efektywnymi.
W Polsce obserwujemy m.in. spadek wydatków na renty z tytułu niezdolności do pracy oraz zmniejszenie liczby dni absencji chorobowej wśród osób z cukrzycą. Potwierdza to, że skuteczna diagnostyka i leczenie sprzyjają utrzymaniu aktywności zawodowej pacjentów, ograniczaniu pośrednich kosztów choroby oraz stabilizacji wydatków publicznych – dodaje dr Gierczyński.
CGM: wskazana refundacja dla wszyskich pacjentów na insulinie
Autorzy raportu wskazują na potrzebę dalszego poszerzenia dostępu refundacyjnego do systemów CGM dla wszystkich osób z cukrzycą leczonych insuliną, w tym stosujących mniej intensywne schematy insulinoterapii. Takie rozwiązanie może istotnie poprawić bezpieczeństwo i jakość życia pacjentów, umożliwić szersze wykorzystanie telemedycyny oraz przynieść wymierne oszczędności dla systemu ochrony zdrowia dzięki dalszemu ograniczaniu hospitalizacji i kosztów leczenia powikłań.
– Obecnie w Polsce z refundacji CGM mogą korzystać wszystkie osoby z cukrzycą typu 1 i typu 2 stosujące intensywną insulinoterapię. W codziennej praktyce klinicznej wyraźnie widzimy, jak pozytywny wpływ ma stosowanie systemów na kontrolę choroby, na lepsze rozumienie cukrzycy i własnego wpływu na proces terapeutyczny. Systemy ciągłego monitorowania stężenia glukozy pozwalają na skutecznej edukować osoby z cukrzycą, a jest to element kluczowy w chorobie, w której sama osoba z cukrzycą codziennie podejmuje decyzje, które mają istotny wpływ na proces terapeutyczny. Dlatego zgodnie z aktualnymi rekomendacjami Polskiego Towarzystwa Diabetologicznego, opierając się również na doświadczeniach z codziennej praktyki lekarskiej i wynikach przeprowadzonych licznych badaniach klinicznych polskie środowisko diabetologiczne, rekomenduje objęcie refundacją również osoby z cukrzycą stosujących mniej intensywny schemat dawkowania, czyli 1-2 dawki dziennie. Zgodni z nami są również kardiolodzy – także rekomendacje Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego wskazują na zasadność stosowania CGM u wszystkich osób przyjmujących insulinę – mówi prof. Małgorzata Myśliwiec, Konsultant Wojewódzki w dziedzinie Endokrynologii i Diabetologii Dziecięcej, Pełnomocnik Polskiego Towarzystwa Diabetologicznego do współpracy z Ministerstwem Zdrowia i parlamentem.
– Systemy ciągłego monitorowania stężenia glukozy to nowoczesność, która wkroczyła do domów wielu osób z cukrzycą w Polsce. Dzięki tym prostym w obsłudze urządzeniom mamy poczucie, że nasza choroba jest pod prawdziwą kontrolą – nie raz na kilka dni czy nawet kilka razy dziennie – to dzieje się przez cały czas. CGMy pozwalają nam wychwycić to, co czasami nie ujawnia się w sposób łatwo zauważalny, za to może przynieść znaczne pogorszenie choroby w przyszłości – bo cukrzyca potrafi zaskoczyć. Ja na przykład nie czułam, że doświadczam hipoglikemii, mój organizm się do tego najwyraźniej przyzwyczaił. Dopiero dostęp do całodobowych pomiarów uświadomił mi, że muszę odpowiednio postępować z posiłkami i aktywnością, a czasami też dawką leku by wyeliminować te bardzo niepożądane zdarzenia. Sama przekonałam się, jak dobrym narzędziem edukacyjnym są systemy –podkreśla Monika Kaczmarek, prezeska Polskiego Stowarzyszenia Diabetyków, współautorka raportu i dodaje: dlatego warto objąć kolejną grupę chorych refundacją – dla ich dobra, i dla dobra całego systemu ochrony zdrowia.
System CGM vs. glukometr
Jak podkreśla prof. Leszek Czupryniak, kierownik Kliniki Diabetologii i Chorób Wewnętrznych Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego, współautor raportu, nowoczesne systemy monitorowania stężenia glukozy całkowicie zmieniają sposób kontroli cukrzycy:
– Można powiedzieć, że korzystanie z systemów CGM, to jak prowadzenie samochodu z otwartymi oczami – widzimy drogę, reagujemy na bieżąco, możemy uniknąć zagrożeń. W przypadku tradycyjnych pomiarów glukometrem sytuacja wygląda zupełnie inaczej – to trochę tak, jakbyśmy jechali z zamkniętymi oczami i otwierali je tylko od czasu do czasu. W medycynie nie możemy pozwolić sobie na takie ‘jazdy w ciemno’. Mamy dziś narzędzia, które realnie poprawiają kontrolę choroby i zmniejszają ryzyko powikłań. Dlatego ich szersze wykorzystanie powinno być standardem, a nie wyjątkiem.
Raport zawiera najnowsze dane NFZ i ZUS oraz ich analizy, również dotyczące oszczędności, jakie są widoczne w grupie chorych, która stosuje CGM-y.
– Chorych na intensywnej insulinoterapii mamy około 350 tys. W praktyce jednak systemy te stosuje jedynie około 140 tys. osób, czyli 30 proc. uprawnionych. Jednocześnie blisko 250 tys. pacjentów przyjmuje 1–2 dawki insuliny dziennie. Doświadczenia krajów zachodnich pokazują, że w tej grupie z CGM skorzystałoby około 15 proc. chorych, czyli blisko 37 tys. osób – Szacowany koszt takiego rozszerzenia refundacji to około 20 mln zł rocznie – kwota relatywnie niewielka w skali systemu, zwłaszcza w kontekście potencjalnych korzyści zdrowotnych i ekonomicznych. Dodatkowym źródłem finansowania mogą być środki z podatku cukrowego, które wynoszą około 1,5 mld zł rocznie – analizuje dr Jakub Gierczyński.
– Systemy CGM zapewniają pacjentom równy dostęp do wiedzy o chorobie, niezależnie od miejsca zamieszkania czy wieku. Zwiększają bezpieczeństwo terapii, ograniczają ryzyko rozwinięcia odległych powikłań cukrzycy, które dla systemu opieki zdrowotnej już teraz są ogromnym obciążeniem. Podnoszą komfort życia – zarówno chorego, jak i bliskich, którzy mogą mieć zdalny dostęp do wyników pomiarów, a jednocześnie realnie wspierają lekarzy i pielęgniarki diabetologiczne w podejmowaniu trafnych decyzji terapeutycznych. To wszystko przekłada się na lepsze wyniki leczenia i ograniczenie kosztów leczenia – podsumowuje Monika Kaczmarek.
Rekomendacje płynące z raportu
- Zapewnienie równego dostępu do opieki
Rekomenduje się zintensyfikowanie działań systemowych na rzecz zapewnienia sprawiedliwego, równego dostępu do wysokiej jakości opieki diabetologicznej wszystkim osobom z cukrzycą oraz osobom z grup ryzyka rozwoju choroby, niezależnie od wieku, miejsca zamieszkania czy statusu zdrowotnego.
- Wczesna diagnostyka i wykorzystanie nowoczesnych technologii
Kluczowe jest wzmocnienie działań w zakresie wczesnej identyfikacji osób z grup ryzyka cukrzycy oraz jej wczesnego wykrywania, przy jednoczesnym zapewnieniu równych standardów opieki diabetologicznej. Istotne jest także wspieranie pacjentów w codziennym zarządzaniu chorobą oraz pełniejsze wykorzystanie nowoczesnych technologii w diagnostyce i leczeniu cukrzycy.
- Poszerzenie dostępu refundacyjnego do systemów monitorowania glukozy
Rekomenduje się rozszerzenie refundacji systemów monitorowania stężenia glukozy na pacjentów z cukrzycą stosujących 1 lub 2 wstrzyknięcia insuliny na dobę oraz na osoby z cukrzycą posiadające orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności z powodu schorzeń narządu wzroku.
- Ciągła edukacja pacjentów i kadr medycznych
Niezbędna jest systematyczna edukacja zarówno osób z cukrzycą, jak i kadr medycznych w zakresie znaczenia zdrowego stylu życia, roli nowoczesnego monitorowania poziomu cukru i oraz skutecznego prowadzenia terapii, ukierunkowanej na jak najwyższą adherencję i efekty zdrowotne.
Wnioski płynące z raportu wyraźnie wskazują kierunek dalszych działań – wykorzystanie potencjału nowoczesnych technologii w diabetologii przestaje być wyborem, a staje się koniecznością wynikającą z realnych potrzeb zdrowotnych pacjentów oraz wyzwań stojących przed systemem ochrony zdrowia. Zarówno dane kliniczne, jak i doświadczenia lekarzy oraz samych chorych potwierdzają, że rozwiązania takie jak systemy CGM znacząco zmieniają codzienne funkcjonowanie z cukrzycą, zwiększając bezpieczeństwo terapii i umożliwiając bardziej świadome zarządzanie chorobą.
Kolejne kroki powinny koncentrować się na systematycznym poszerzaniu dostępu do tych technologii oraz pełniejszym wykorzystaniu ich potencjału w praktyce klinicznej. To realna szansa na poprawę efektów leczenia, ograniczenie długofalowych konsekwencji choroby oraz bardziej racjonalne gospodarowanie zasobami systemu.
W obliczu rosnącej liczby osób z cukrzycą i dynamicznego rozwoju medycyny odkładanie decyzji o szerszym wdrażaniu CGM oznaczałoby rezygnację z możliwości, które są już dziś dostępne i dobrze udokumentowane. Ich upowszechnienie to krok, który przynosi wymierne korzyści zarówno pacjentom, jak i całemu systemowi ochrony zdrowia – teraz i w przyszłości.
Zachęcamy do zapoznania się z całym raportem dostępnym na stronie www.diabetyk.org.pl
Mat. pras.