Nowe badania naukowców z Duke University rzucają wyzwanie powszechnemu przekonaniu, że starzenie się musi wiązać się z przewlekłym stanem zapalnym. Okazuje się, że lemury — naczelne z Madagaskaru — mogą być odporne na inflammaging. To cichy, niskopoziomowy stan zapalny, który u ludzi rośnie z wiekiem i przyczynia się do chorób cywilizacyjnych.
Lemury a tajemnica zdrowego starzenia
Badacze przeanalizowali dwa gatunki lemurów: sifaki i katta (ring-tailed lemurs), które różnią się tempem starzenia i długością życia. Dzięki tym różnicom stanowią idealny model do badań nad procesami starzenia.
Elaine Guevara, biolog ewolucyjna i autorka badania, podkreśla: „Wbrew naszym oczekiwaniom, nie zaobserwowaliśmy u lemurów wzrostu stanu zapalnego ani stresu oksydacyjnego wraz z wiekiem. U lemurów katta odnotowaliśmy wręcz lekki spadek poziomu zapalenia”.
To odkrycie sugeruje, że inflammaging nie jest zjawiskiem uniwersalnym — nawet wśród naczelnych.
Czym dokładnie jest inflammaging?
Inflammaging to termin określający przewlekły, niskopoziomowy stan zapalny, który rozwija się w organizmie wraz z wiekiem. Jest on powiązany z wieloma chorobami starzenia, takimi jak miażdżyca, choroby serca, cukrzyca typu 2, nowotwory i demencja.
Do tej pory zakładano, że inflammaging jest nieuniknionym skutkiem biologicznego starzenia się. Jednak lemury pokazują, że ten proces może być ograniczony — albo nawet całkowicie nieobecny.
Obejrzyj też: Śmiech jak trening?
Jak badano starzenie się bez inflammagingu?
Zespół badawczy postawił na nieinwazyjną metodę: analizę próbek moczu, która pozwala mierzyć markery stresu oksydacyjnego i zapalnego. Badania prowadzono w Duke Lemur Center, gdzie lemury żyją w warunkach przypominających naturalne, ale wolne od zagrożeń środowiskowych.
Dzięki dokładnej dokumentacji wieku zwierząt, naukowcy mogli śledzić zmiany fizjologiczne towarzyszące starzeniu się i zestawić je z wynikami uzyskanymi u ludzi.
A co z dzikimi populacjami lemurów?
Elaine Guevara zapowiada, że kolejnym etapem będzie badanie lemurów żyjących na wolności. „Starzenie się w warunkach naturalnych może znacząco różnić się od tego w niewoli. To pomoże nam ocenić, czy inflammaging jest wynikiem środowiska, czy biologii” — tłumaczy badaczka.
Życie w naturze wiąże się z większym stresem, inną dietą, a także większą ekspozycją na patogeny — to czynniki, które mogą wpływać na proces zapalny w organizmie.
Inflammaging jako klucz do zrozumienia ludzkiego starzenia
Zrozumienie, dlaczego u ludzi rozwija się inflammaging, a u niektórych gatunków naczelnych nie, może pomóc opracować skuteczniejsze strategie profilaktyczne i terapeutyczne.
Christine Drea, współautorka badania, podkreśla: „To, że niektóre naczelne nie doświadczają inflammagingu, oznacza, że ten proces nie jest nieunikniony. Być może można go opóźnić lub całkowicie wyeliminować również u ludzi”.
Co to oznacza dla przyszłości medycyny?
W dobie starzejących się społeczeństw walka z chorobami wieku podeszłego staje się jednym z najważniejszych wyzwań zdrowia publicznego. Jeśli naukowcom uda się zrozumieć, jak lemury unikają inflammagingu, możliwe będzie opracowanie nowych terapii opóźniających starzenie i poprawiających jakość życia w późniejszych latach.
Guevara podsumowuje: „To dopiero początek. Ale dzięki tym badaniom otwierają się nowe perspektywy w zrozumieniu biologii starzenia — i być może w tworzeniu długowiecznego, zdrowego społeczeństwa”.
Źródło: https://scitechdaily.com/lemurs-age-without-inflammation-can-humans-do-the-same/